واکنش شهرداری تهران به اظهارات رئیس پلیس راهور ناجا درباره طرح ترافیکی کاهش

شهرداری تهران در اطلاعیه ای به اظهارات رئیس پلیس راهور ناجا درباره طرح ترافیکی کاهش پاسخ داد و در خصوص بعضی ابهامات مطرح شده در خصوص طرح ترافیکی جدید توضیحاتی ارایه کرد.

واکنش شهرداری تهران به اظهارات رئیس پلیس راهور ناجا درباره طرح ترافیکی کاهش

مرکز ارتباطات شهرداری تهران در اطلاعیه اعلام نمود: سردار سیدکمال هادیانفر رئیس محترم پلیس راهور نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران اخیرا در اظهاراتی مخالفت خود با تدابیر ترافیکی شهرداری تهران -تحت عنوان طرح کاهش آلودگی هوا- را بیان نموده و هدف اصلی نظام مدیریت شهری از اجرای این طرح را کسب درآمد خوانده اند. شهرداری تهران وظیفه خود می داند تا با تکیه بر اصل شفافیت و پاسخ گویی، توضیحاتی را در این مورد ارائه کند.

  • یکم. حل مشکل ترافیک با قاعده ای ممکن است که منجر به بهبود وضعیت هوا شود

مواجهه با اصلی ترین چالش های پایتخت، که به گواه نظرسنجی های گسترده از شهروندن، دو مسأله ترافیک و آلودگی هوا هستند، می تواند خود تبدیل به یک چالش بزرگ شود؛ انتخاب جهت اساسی و درست، یا انتخاب راه میان بر و کوتاه تر؟ نظام مدیریت شهری تهران در دوره جدید تمرکز خود را بر یافتن راه چاره و درمان معطوف نموده و به طور مستمر کوشش می نماید تا سرنوشت شهر و شهروندان عزیزش را با تمسک به داروهای مسکن، در معرض خطر قرار ندهد. در راستای همین رویکرد بود که شهرداری تهران تصمیم گرفت تا مشکل ترافیک را نه با تکیه بر جلب رضایت موقت بخشی از خودروسواران، که با دلسوزی برای آینده اقلیم تهران و تکاپوی واقع بینانه برای بهبود کیفیت زیست شهروندان حل نماید؛ این یعنی حل مشکل ترافیک با قاعده ای که منجر به بهبود وضعیت هوا شود.

  • دوم. وضع عوارض معطوف به کاهش استفاده از خودروهای شخصی و تثبیت درآمد پایدار است

از سوی دیگر یکی از مهم ترین پرسش هایی که نظام مدیریت شهری باید به آن پاسخ دهد، چگونگی نیل به یک منبع درآمد پایدار است؛ درآمد پایداری که برای رسیدن به آن نه احتیاجی به فروختن شهر و دارایی های آن باشد، و نه ضرورتی برای تن دادن به سیستم تنبیهی و جریمه محور. درآمد پایداری که قانون هم اجازه نمی دهد جز در توسعه حمل ونقل عمومی پاک و عادلانه برای همه شهروندان در جایی دیگر هزینه شود. اخذ عوارض در شهر، همان راه چاره واقعی، مسئولانه و پایدار است که تمایل توأمان به شهرفروشی و جریمه گرایی را به جهت درست هدایت می نماید؛ به جای تکیه بر یک راه چاره تنبیهی، چه چیزی بهتر از فراهم آوردن بستر ترافیکی سالم و مبارزه با ریشه های اغتشاش ماشینی و آلایندگی؟

در طرح جدید به تجارب گذشته مدیریت شهری توجه شده است. طبق آمار موجود به طور متوسط، شهروندان تهرانی طی سالیان گذشته کمتر از 20 روز در محدوده زوج و فرد تردد می کردند. انتخاب 20 روز به عنوان حق طبیعی تردد خودروها، با این تفاوت که گزینش روز هم حق صاحبان خودرو تلقی شده، مطمئنا به کرامت شهروندان نزدیک تر است. اعمال محدودیت به جای ممنوعیت، بهتر از رویکرد جریمه و تنبیه است؛ جریمه ای که اگر شهروندان متوجه نشوند، دو برابر می شود و بعدها با منت یا احیانا شیوه های ناصحیح، بخشی از آن بخشیده خواهد شد. در ضمن کوشش بر این بود که شرایط دسترسی در این طرح برای همه شهروندان عادلانه شود و هزینه تردد هر خودرو نیز متناسب با میزان تأثیر منفی آن بر ترافیک و آلودگی هوا محاسبه شود. به علاوه باید به این واقعیت نیز اشاره نمود که به رغم اظهارات سردار هادیان فر مبنی بر درآمدمحور بودن این طرح، به سادگی باید گفت درآمد شهرداری تهران از محل طرح، در سال 97 کمتر از سال 96 بود.

رویکرد اصلی شهرداری تهران در طرح کاهش آلودگی هوا مبتنی بر ایجاد کم ترین عارضه ممکن برای شهر و کنترل عوارضی بوده که طی سالیان گذشته و درنتیجه سیاست های غیرعلمی پدید آمده است. یک نظام مدیریت شهری متعهد و دلسوز، نیروی خود را صرف کم عارضه ترین راهکارها می نماید. نمی توان از شهرداری تهران انتظار گام هایی را داشت که با برداشتن آن ها، جهت سلامت و توسعه پایدار شهر قربانی تبعات بی خاتمه رویکرد نامسئولانه و موقت می شود.

  • سوم. تاکید بر جایگزینی رویکرد اصلاح رفتار با روینمودهای تنبیهی است

نباید این گونه القا شود که پلیس به فکر جریمه کردن شهروندان است. القای این حس به شهروندان که پلیس راهور تمایل به اخذ جریمه بیشتر دارد، مخالف مصلحت شهر و پدیده ای ناسالم است. تردیدی نیست که نیت واقعی همکاران ما در هدایت و رانندگی جز بهبود رفتار ترافیکی شهروندان نیست و این کار نیز جز با پرداخت عوارض قانونی تردد میسر نمی شود، چرا که به تجربه دیده ایم بلند شدن طومار برگه های خلافی، هیچ خیر و برکتی برای شهر نداشته و رفتار ترافیکی شهروندان را نیز تغییر نداده است.

قانون شهرداری را موظف به حمایت و تجهیز پلیس هدایت و رانندگی نموده و شهرداری تهران نیز همیشه خود را ملزم به به روزرسانی امکانات همکاران خود در پلیس راهور می داند. از سوی دیگر کلیه امور هدایت و رانندگی در داخل شهر نیز -بر اساس تبصره یک الحاقی به بند 12 ماده 4 قانون قانون تشکیل نیروی انتظامی مصوب 1369- باید برابر با سیاست ها و برنامه های شهرداری تهران به اجرا درآید. سیاست قطعی و برنامه لازم الاجرای شهرداری تهران در حوزه ترافیک، کاهش کمیت استفاده از خودروی شخصی است و این یعنی به رسمیت شناختن حق تمام شهروندان پایتخت بر شهر.

این سیاست اگرچه به نفع عموم مردم است، طبیعتا ناخشنودی بعضی خودروسواران را نیز در پی دارد؛ بنابراین پلیس راهور به عنوان مجری این سیاست در سطح معابر، باید با جدیت و اعتقاد کامل وارد عرصه شود. امیدواریم پلیس راهور نیز با عمل به وظیفه قانونی خود مبنی بر ارتقای فرهنگ ترافیکی شهروندان، به شهرداری یاری کند تا رویکرد تنبیهی و جریمه محور جای خود را به رویکرد عادلانه و مبتنی بر حق انتخاب بدهد و تهران به فضایی امن برای تمام مدهای حمل ونقل تبدیل شود.

  • چهارم. سلامت شهروندان را به مذاکره نمی گذاریم

نظراتی که حول این محور اظهار می شوند، هیچ کدام به بزرگ ترین مسئولیت مدیران شهری نمی پردازند: سلامت شهروندان. آمارهای رسمی نهادهای متولی نشان می دهد تهرانی ها بیش از هر وقت دیگر به یک فضای سالم برای زندگی احتیاج دارند. یک فضای سالم شهروندی که مشوق رفتارهای مضر به سلامتشان نباشد. دورنمای نظام مدیریت شهری برای تهران، شهری با آغوش باز برای خودروها نیست؛ ما تمام کوشش خود را در جهت فراهم آوردن بستری به کار بسته ایم که دست کم به اندازه خودروهای آلاینده، برای پیاده ها، دوچرخه سواران و مسافران وسائط نقلیه عمومی هم امن و پذیرا باشد.

همان طور که شهردار تهران پیش از این بارها تأکید نموده است، در صورت عدم توجه به معضلات شهری، هزینه های بسیار سنگینی در حوزه سلامت به مردم و کشور وارد خواهد شد و ترافیک و آلودگی شهر نیز با این موضوع ارتباط مسقیم دارد. سلامت مردم موضوعی نیست که به راحتی بتوانیم از آن بگذریم و شهرداری تهران قاطعانه اعلام می نماید هیچ گاه سرنوشت سلامت شهروندان را به مذاکره نمی گذارد.

  • پنجم. قضاوت درباره طرح را به کارشناسان بسپریم:

طرح کاهش آلودگی هوا نتیجه مطالعه، آنالیز و محاسبه تیم های متخصصی است که سیاست های اساسی نظام مدیریت شهری در دوره جدید را همیشه و در هر مرحله از تصمیمات خود در نظر می گیرند. این طرح یک نظام علت ومعلولی گسترده با فاکتورها و خروجی های فراوان به شمار می رود؛ به همین خاطر است که سنجش آن با معیارهای کلی نگر و رایج، منطقا به نتیجه گیری های منصفانه منجر نخواهد شد.

قضاوت درباره موفقیت یا عدم موفقیت این طرح مستلزم تعریف درست سنجه های علمی و دقیق و در ادامه اندازه گیری شاخص های متعدد با نگاه کارشناسی است. بنابراین معتقدیم شایسته است اگر قضاوت درباره کارکرد طرح کاهش آلودگی را به متخصصان و اهل فن بسپریم؛ چه مدیریت مدبرانه و مبتنی بر نتیجه، تنها با نگاه علمی است که ممکن می شود و این واقعیت را نمی توان تحت تأثیر جریانات حاشیه ای انکار کرد.

  • ششم. درآمد شهرداری از محل طرح ترافیک کمتر شده است

تهران در سال گذشته هیچ روز ناسالمی نداشت: این جاست که طرح کاهش آلودگی هوا دست آوردهای خود را به نمایش می گذارد. دست آوردهایی که دکتر عیسی کلانتری معاون محترم رئیس جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور را نیز تشویق به تقدیر از شهرداری تهران در قالب یک نامه رسمی کرد.

در این اطلاعیه آمده است که تهران در سال گذشته هیچ روز ناسالمی نداشت. خانواده ها با خیال آسوده فرزندانشان را به مدرسه فرستادند و شهروندان نیز با خیال آسوده و بدون ابتلا به وسواس خریدن ماسک، در شهر به فعالیت های مالی شان پرداختند. این طرح باعث شد تا در سال 97 میزان مراجعه خودروها به مراکز معاینه فنی نسبت به سال 96 بالغ بر 20 درصد و نسبت به سال 95، بالغ بر 50 درصد افزایش یابد. آمارها نشان می دهد در قالب این طرح حتی فرآیند معاینه فنی هم به مراتب متعهدانه تر طی می شود؛ به طوری که استانداردهای سخت گیرانه این مراکز، دیگر مثل گذشته خودروها را با سعه صدر از فیلترهای خود نمی گذراند و میزان مواردی که در معاینه رد و وادار به بهبود وضعیت آلایندگی و سلامت اتومبیل های خود می شوند، به شکل معناداری افزایش یافته است. طرح کاهش آلودگی هوا دسترسی شهروندان به محدوده های موردنظر را هم به شکل عادلانه تری توزیع نموده است؛ خودروسواران دیگر در بند روزهایی نیستند که نظام شهری برایشان مقرر نموده و خود می توانند برای تردد در محدوده، آزادانه براساس سهمیه شان برنامه ریزی نمایند.

تهران شهری برای همه است؛ شهری برای زنان، مردان، بزرگسالان، بچه ها و از همه مهم تر: شهری برای آیندگان. تأمل بر این گزاره مدیران، سیاست گذاران و مجریان ضوابط شهر را ملزم به ملاحظات بسیاری می نماید. نمی توان و نباید تمام ارزش های شهر را قربانی سهولت تردد خودروهای تک سرنشین کرد. تهران برای آن که تا ابد خانه امن ما و فرزندانمان باشد، احتیاجمند قاطعیت، آینده نگری و تعامل تمام سازمان ها و نهادهای متولی رسیدگی به امور پایتخت است.

منبع: همشهری آنلاین

به "واکنش شهرداری تهران به اظهارات رئیس پلیس راهور ناجا درباره طرح ترافیکی کاهش" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "واکنش شهرداری تهران به اظهارات رئیس پلیس راهور ناجا درباره طرح ترافیکی کاهش"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید